روستای سرطاق
این روستا در محل دیگری قرارداشته اما به دلایل نامعلومی چون حوادث طبیعی ویادرگیری های قومی
قبیله ای این روستاتخریب ودر محل کنونی بازسازی شده است.ودر این مورد سند معتبری در دست
نمی باشد فقط روایات ونیز جسته وگریخته در کتابهایی چون استاراتا استراباد ازاین روستا در زمان
ناصرالدین شاه وپسرش ملک ارا نقل شده که پسرشاه حاکم دو دانگ از این روستا ویا قریه را وقف
روشنایی حرم حضرت ابوالفضل عباس مینماید.
این روستا از شرق به روستای گل افرا واز غرب به روستای سرمحله بایک راه میان روستایی محدود
میشودواز شمال در امتداد جاده ای به طول حدود ۱ کیلومتر به اتوبان وجاده تهران مشهد برخورد میکند
واز جنوب به جاده قدیم شاه عباسی وجنگلهای جهان مورا میرسد.
این روستا دارای اب برق وگاز وتلفن ونیز جاده اسفالت وامکاناتی مثل خانه بهداشت ومهد کودک و
شرکت تعاونی نیز بر خوردار میباشند
مردم این روستا مسلمان و پیرو مذهب شیعه میباشند ودر ایام محرم برای سوگواری اداب وسنن خاص
مربوط به خود را دارند وسالیان زیادی است که در بعداز ظهر روز عاشورا عده ای ازعلمداران ودسته های
سوگواری به زیارت امام زاده علیرضا دراین روستا میروند در گذشته مسیر زیارت بصورت پیاده طی میشد.
زبان رسمی مردم فارسی اما به لهجه مازندرانی وگیلک صحبت می کنند .طایفه های شیخی ودو-
دانگی وصلبی وموسوی از معرفترین خانواده ها که در این روستا سکونت دارند میباشند.در کل مردمی
مهربان ومهمان دوست وخون گرمی دارد بیشتر از نیمی از مردم از سواد خواندن ونوشتن بهرمند وبا
سواد میباشند این روستا مانند روستا های دیگر دارای در صدی مهاجر می باشد.که علاوه بر هزارجر-
یب از استانهای زاهدان وخراسان هم مهاجر داشته که سالیان زیادی با مسالمت در روستا زندگی
کرده اندجمعیت این روستا بر اساس سازمان امار کشور حدود ۱۲۵ خانوار ونزدیک به ۷۵۰ نفر جمعیت
دارد
بنام خدا